Skip to main content

PAG-IBIG SA DULO NG LAPIS

Slam poetry vol. 1 (FREE WRITING)







PAG-IBIG SA DULO NG LAPIS


oo

oo ang sinabi mo 'nung una kitang tinanong kung mahal mo ko
oo din ang bumulusok mula sa nakangiti kong labi 'nung tinanong mo kung mahal kita

ngunit hindi...

hindi ang iyong tugon sa tanong kong, KAYA MO BA AKONG IPAGLABAN?
hindi din ang sagot ko sa tanong mo na, KAYA MO BA AKONG BITAWAN?

Siguro nga pareho lang tayo...
Pareho lahat sa mga sagot na nilikha natin
Pero tututol ako kapag sinabi nilang magkatugma ang mga tanong natin
Lahat ata hindi maari... lahat ata ay di akin.

Mabuti na nga lang sa mga panahong hindi ko maintindihan kung may TAYO ba,
Naiisip ko na lang ang future na TAYO na.
Mali ba?
Mali bang maramdaman na kahit sa maikling sandali lang ay naging bahagi ka ng buhay ko?
at naging bahagi ako ng buhay mo?

kahit isang malaking fuck you ang lahat.

natatandaan ko pa 'non, pa-ngiti ngiti ka pa sa harap ko.
nahuhuli ko 'yang mga mata mo, lumiliwanag kapag nakikita ako
pero ngayon, kahit may gamit ka ng flashlight, madilim pa din kapag nadevelop na ang picture.
naisip ko, mawawala din pala ang lahat... masisira din ang film at mangangatngat ng daga ang mga                             pagkatago-tagong pictures.

Pati ang pag-ibig mo... wala na.
Pero ang lead ng lapis ko nandito pa.

sige na nga aaminin ko na...
sumusulat ako
sumusulat ako ng pag-ibig
sumusulat ako ng pag-ibig mo
sumusulat ako ng pag-ibig mo dati
sumusulat ako ng pag-ibig dahil sayo
at ngayon susulat ako ng pag-ibig para sa sarili ko.


mahirap bitawan ang mga alaala mo
kaya nang magkaroon ako ng chance para balikan 'to
hindi ako nagdalawang isip
sumakay ako ng jeep pa-south,
forty-five pesos ang pamasahe, may katabi pa akong manyak
pero okay lang, basta makita lang kita...
kahit walang kasiguruhan, kahit alam kong dadating ang kapaguran.


ngunit kagaya ng dati,
nabigo na naman ako.
hindi kita nahanap.
tumayo ako sa gitna ng footbridge habang ang mga tao
ay nakangiting dumadaan.
ako nga lang ata ang nakasimangot
tulad sa pelikula, kung 'san nagiging wave ang paglisan ng tao...

naranasan ko 'yun pero dapit-hapon na, ni-anino mo ay diko nahagilap.

sige na nga aaminin ko na...
sumusulat ako
sumusulat ako ng pag-ibig
sumusulat ako ng pag-ibig mo
sumusulat ako ng pag-ibig mo dati
sumusulat ako ng pag-ibig dahil sayo
at ngayon susulat ako ng pag-ibig dahil sa alaala mo...

kahit na alam kong mauubos din ang lead ng lapis ko.









Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Pico de Loro: First Hike, Pers Lab

I'd never got an opportunity to update my blog for months now until this first experience of mine left me under the varying scenes of clouds and land all in one frame. I felt so ecstatic not just because I had conquered my first ever mountain experience regardless of screaming sky and clay of mud but also the change of the setting had improved my system. Imagine from the hustle and bustle of street life to the peaceful and euphoric sounds of crickets one will appreciate that nature is indeed God's way of saying, "Take your break child. Go. Breathe my fresh air and see how paradise was like during Genesis." It had never occurred in my indefatigable mind that I would automatically shuts down my fear and let my feet drag me higher and be on the summit. Despite of decreasing air in my lungs and the aches of my body (especially my feet) I was relieved when I saw butterflies flying enthusiastically around us! And I ha...
Post a Comment
Read more

Lowell Thomas and A short-cut to Distinction

ALPHABET SERIES /part 12/ The ability to speak is a short-cut to distinction. It puts a man in the limelight, raises him head and shoulders above the crowd. And the man who can speak acceptably is usually given credit for an ability out of all proportion to what he really possesses. Dale Carnegie claims that any man can talk when he gets mad. He says that if you hit the most ignorant man in town on the jaw and knock him down, he will get on his feet and talk with an eloquence, heat, and emphasis that would have rivaled William Jennings Bryan in his palmiest days. He claims that almost any man can speak acceptably in public if he has self-confidence and an idea that is boiling and stewing within him. The way to develop self-confidence, he says, is to do the thing you fear to do and get a record of successful experiences behind you. -- from the book How to Win Friends and Influence People by Dale Carnegie <A short-cut to Distinction by Lowell Thomas> ...
Post a Comment
Read more

DAIGDIG SA INIT

    ALPHABET SERIES /part 4/  " Siguro nga sasalungat ang ulan kapag sinabi kong katulad ito ng mga luhang nakita ko."     Sa tuwing lalabas ako ng bahay, sinasaisip ko palagi ang mga magagandang posibilidad na mangyayari sa isang araw, THINKING OF POSITIVE THINGS ika nga. At ngayon ngang araw na ito, nandito muli ako sa harap ng bahay namin, syempre balik sa dating gawi...     Inhale.     Exhale.     Kalimutan ang kalungkutan.     Isuot ang ngiti.       Sabay salpak ng dumadagundong na musika sa aking tenga. Sakto, tinutugtog sa mp3 player ko ang positive vibration ng paborito kong reggae band na Tropical Depression. Ayos, magiging maganda ang araw ko.     Pagkababa ko ng pedicab , ngiti agad ang ibinayad ko kay Manong Drayber sabay lakad papunta sa sakayan ng dyip. Ang daming pasahero . Rush hour kasi ng umagang 'yon pero nakakita pa ri...
Post a Comment
Read more