Skip to main content

Sa Isang Iglap : Pag-amin (PART 1)

Hindi ko namalayan na iniisip na pala kita. Akala ko naaalala ko lang 'yung mga bagay na nangyari sakin sa isang buong araw. Akala ko normal lamang na maglaro ka sa imahinasyon ko dahil bahagi ka ng labing-dalawang oras ko sa kalsada. 

Nagtataka lang ako.

'Nung una, isang tipikal na araw lamang ang pagpasok sa opisina. Isang tipikal na oras lamang ang paghikab sa jeep ng dalawang oras. Isang tipikal na minuto lamang ang pagtambay sa cafeteria nang nag-iisa. Pero ngayon parang ang mga bahaging iyon ay hindi na mauulit kasi dumating ka.

Nagtataka lang ako.

Sanay akong mag-isa. Lahat ata ng bagay ginagawa ko ng walang tulong. Kumakain sa labas ng mag-isa, nagkakape sa labas ng mag-isa, bumibili ng libro mag-isa, tumatambay sa Happy Lemon ng mag-isa. Pero ngayon tinatanong ko sa sarili ko kung pwede ba kitang yayain minsan? Tambay naman tayo. 

Nagtataka lang ako.

Bago ka dumating, isa akong pribadong tao, misteryoso sa paningin ng iba. Lahat sinasarili ko, ayoko ng may nakakaalam, ayoko ng tsismosa at tsismoso. Ayoko ng maraming tanong kasi ayoko rin ng maraming sagot.

Nagtataka lang ako.

Pero ngayon, pinipilit kong maging bukas sa buhay ko... lalo na pagdating sayo. Pinipilit ko paunti-unti kasi alam kong magugustuhan mo. May mga oras na hindi ko nagagawa 'yung mga bagay na magpapasaya sayo, nakikita ko na lang may luha ka sa mga mata. Hindi ko alam kung dahil ba sa akin. Kasi kung ganoon, nasasaktan din ako.

Nagtataka lang ako.

Isang araw, nag-usap tayo na maghihintayan papasok sa opisina, nauna kang dumating ngunit hindi kita agad nakita sa kinatatayuan mo. Hinanap kita at nang makita ko ang tindig mo, napangiti ako, lumundag 'yung puso ko, kasi iyon ang unang pagkakataon na nakaramdam ako ng hindi ordinaryong saya. Hindi ko pa maipaliwanag dati kasi alam kong napakaaga pa para sabihin na isa iyong pagmamahal.

Nagtataka lang ako.

Pangalawang araw, ako naman ang nauna sa usapan natin. Nakatindig ako kung 'san kita lagi nakikita. Hinihintay kita. Makalipas ang ilang minuto nakita kita. Nagmamadali, tumatakbo paakyat sa footbridge kasi ang akala mo nandoon ako sa kabilang kalye. Sa puntong iyon, aaminin ko na hindi talaga kita tinawag. Pinagmasdan lang kita habang hingal na tumatakbo sa taas. Hindi ko lang sinabi sayo kasi nagulat ako sa ginawa mo. Napaisip tuloy ako kung ano ba ang mayroon sa akin? Hindi naman ako maganda, at hindi din mayaman. Napaluha ako sa sandaling iyon. Hindi ko lang pinahalata sayo.

Nagtataka lang ako.

Naulit nang naulit ang mga ginagawa mo na nakaka-catch ng atensyon ko. Hindi ko ba alam. Parang nakuha mo na ako mula nung tumakbo ka pataas ng footbridge. Doon siguro ito nagsimula. 

Nagtataka lang ako 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Pico de Loro: First Hike, Pers Lab

I'd never got an opportunity to update my blog for months now until this first experience of mine left me under the varying scenes of clouds and land all in one frame. I felt so ecstatic not just because I had conquered my first ever mountain experience regardless of screaming sky and clay of mud but also the change of the setting had improved my system. Imagine from the hustle and bustle of street life to the peaceful and euphoric sounds of crickets one will appreciate that nature is indeed God's way of saying, "Take your break child. Go. Breathe my fresh air and see how paradise was like during Genesis." It had never occurred in my indefatigable mind that I would automatically shuts down my fear and let my feet drag me higher and be on the summit. Despite of decreasing air in my lungs and the aches of my body (especially my feet) I was relieved when I saw butterflies flying enthusiastically around us! And I ha...
Post a Comment
Read more

Lowell Thomas and A short-cut to Distinction

ALPHABET SERIES /part 12/ The ability to speak is a short-cut to distinction. It puts a man in the limelight, raises him head and shoulders above the crowd. And the man who can speak acceptably is usually given credit for an ability out of all proportion to what he really possesses. Dale Carnegie claims that any man can talk when he gets mad. He says that if you hit the most ignorant man in town on the jaw and knock him down, he will get on his feet and talk with an eloquence, heat, and emphasis that would have rivaled William Jennings Bryan in his palmiest days. He claims that almost any man can speak acceptably in public if he has self-confidence and an idea that is boiling and stewing within him. The way to develop self-confidence, he says, is to do the thing you fear to do and get a record of successful experiences behind you. -- from the book How to Win Friends and Influence People by Dale Carnegie <A short-cut to Distinction by Lowell Thomas> ...
Post a Comment
Read more

DAIGDIG SA INIT

    ALPHABET SERIES /part 4/  " Siguro nga sasalungat ang ulan kapag sinabi kong katulad ito ng mga luhang nakita ko."     Sa tuwing lalabas ako ng bahay, sinasaisip ko palagi ang mga magagandang posibilidad na mangyayari sa isang araw, THINKING OF POSITIVE THINGS ika nga. At ngayon ngang araw na ito, nandito muli ako sa harap ng bahay namin, syempre balik sa dating gawi...     Inhale.     Exhale.     Kalimutan ang kalungkutan.     Isuot ang ngiti.       Sabay salpak ng dumadagundong na musika sa aking tenga. Sakto, tinutugtog sa mp3 player ko ang positive vibration ng paborito kong reggae band na Tropical Depression. Ayos, magiging maganda ang araw ko.     Pagkababa ko ng pedicab , ngiti agad ang ibinayad ko kay Manong Drayber sabay lakad papunta sa sakayan ng dyip. Ang daming pasahero . Rush hour kasi ng umagang 'yon pero nakakita pa ri...
Post a Comment
Read more